Kiedy rodzice palą przy dziecku

  

  Bierne palenie nie jest obojętne dla zdrowia, także psychicznego, dziecka.                          

Skutkiem jest obniżo­na odporność, wzrost zachorowalności na choroby nowo­tworowe i układu krążenia, jak również pojawienie się dolegliwości ze strony układu oddechowego.Wdychana nikotyna wpływa  na obniżenie poziomu zdol­ności poznawczych u dzieci i młodzieży. Palenie przez osoby dorosłe wpływa na kształtowanie się postaw i za­chowań wobec substancji uzależniających u dzieci w przyszłości.

  Rodzice, którzy sami palą, zwłaszcza w domu, tracą wiarygodność. Ich sytuacja staje się zdecydo­wanie bardziej skomplikowana. Trudno żywić oczekiwanie, że dziecko nie będzie paliło papierosów, skoro jego matka czy ojciec lub też oboje wychowują je w atmosferze przyzwolenia na nałogowe zachowania. Nawyk palenia może być 'przekazywany' w domu rodzinnym.Dziecko jest bardziej skłonne do sięgania po papierosy dużo wcześniej niż jego rówieśnicy i łatwiej uzależnia się od nikotyny.

Dziecko palących rodziców prawdopodobnie  samo w przyszłości zostanie palaczem!

 Pierwsze rozwojowe środowisko dziecka to dom rodzinny, następnie in­stytucje wychowawcze, takie jak przedszkole, szkoła czy grupy rówieśnicze. Dobra postawa i wartości rodziców mogą  pomóc lub zaszkodzić w ukształtowaniu zachowań prozdrowotnych u dziecka. Badania  wskazu­ją, że prawdopodobieństwo palenia tytoniu wzrasta wtedy, gdy palą sami rodzice lub starsze rodzeństwo, jak również wtedy, gdy postawa dorosłych wskazuje na przejawy tolerancji wobec nałogowych zachowań własnego potomstwa.

  Ogromne znaczenie ma fakt palenia tytoniu przez matki. W okresie pierwszych pięciu lat życia dziecka, gdy kobieta pali, zachowanie to staje się nieodłączną częścią jej wizerunku w oczach dziecka i może stać się elementem własnych późniejszych zachowań. Rozwój psychomotoryczny dziecka wskazuje na ogromną rolę rodzica i nauczyciela w pierwszych latach życia dziecka. Te autorytety jednak spadają wraz z wie­kiem dziecka - zwłaszcza w okresie dorastania coraz większego znaczenia nabierają postawy rówieśników. 

  Paląc dajemy dzieciom swoją postawą negatywny wzór do naśladowania. Dziecko uczy się głównie dzięki temu, co widzi, a nie dzięki temu, co słyszy. Zatem jeśli pomiędzy naszymi słowa­mi a zachowaniem jest rozbieżność – większą wagę dzieci będą przywiązywały do tego, co widzą. Bardzo ważne   jest , aby  rodzice prowadzili zdrowy tryb życia, dzięki czemu ich potomstwo będzie mogło wyrobić w sobie podobne nawyki. Warto pamiętać, że 'najlepszy wykład to własny przykład'.  

 Istotne jest, aby powiedzieć dziec­ku, jak ważne jest, aby ono prowadziło zdrowy tryb życia. Warto także przyznać się do swoich słabości i nieudanych prób rzucania palenia. Dobrze jest również podkreślić, że zależy nam na tym, aby dziecko nie musiało zmagać się z ta­kimi problemami, z jakimi walczą palący dorośli.

                                                                                                               
                                                                                                            Opracowała Małgorzata Wnuk